چکیده

متخصصان همواره وزوز را از نقطه نظرات مختلف طبقه بندی کرده اند که دو مورد بسیار مرسوم آن طبقه بندی وزوز بر اساس دیدگاه بالینی و دیگری طبقه بندی آن بر اساس محل ضایعه است. از لحاظ بالینی ، وزوز را به دو دسته ذهنی یا سابجکتیو و عینی یا آبجکتیو تقسیم بندی می کنند: وزوز عینی(آبجکتیو): در این حالت، وزوز علاوه بر بیمار توسط فرد معاینه کننده نیز شنیده می شود، مانند زمانی که وزوز در حین تنفس و به صورت اصوات دمش شنیده می شود. به منظور شنیده شدن وزوز عینی می توان گوش خود را مقابل گوش بیمار قرار داد و یا از یک گوشی طبی که به دقت در مقابل مجرای گوش خارجی قرار داده شده است، استفاده کردو وجود صدای وزوز همزمان با عمل دم و بازدم یا هردو، معمولا بیانگر وضعیت غیرطبیعی شیپوراستاش می باشد که ممکن است به دنبال یک کاهش وزن شدید حادث شده باشد. خوشبختانه چنین حالاتی از وزوز دوام کوتاهی دارند و بعد از یک دوره استراحت، بیماران اظهار می کنند که وزوز گوششان بهبود پیدا کرده است.همچنین وجود صدای ضربانی در گوش که همزمان با آهنگ ضربانات قلبی یا نبض باشد، می تواند حاکی از مشکلات عروقی باشد که باید با دقت از سوی متخصص گوش و حلق و بینی بررسی گردد. شنیده شدن اصوات شبیه کلیک در گوش ها توسط بیمار نیز می تواند از انقباضات کوتاه و تکرار شونده در عضلات گوش میانی و یا عضلات نرم کام حادث شده باشد. تمام این موارد از همان ابتدا می تواند توسط متخصصان گوش و حلق و بینی و شنوایی شناسان، مشخص و شناسایی گردند ولی روی هم رفته، بعد از تمام بررسی ها مشاهده می شود که تعداد بیماران مبتلا به آن نادر هستند. وزوز ذهنی (سابجکتیو): به وزوزی اطلاق می شود که تنها توسط بیمار شنیده می شود و یکی از حادترین مواردی است که درمانگر با آن روبه روست. این نوع وزوز در اثر عوامل بسیاری تولید می گردد که رایج ترین آنها عبارتند از: عوامل اتولوژیک، مشکلات قلبی و عروقی، مشکلات روان شناختی، داروها، عوامل مربوط به فک، دهان و دندان و…

طبقه بندی های وزوز گوش